Olbrzymy na mapie
Większość potworów Vashrath nawiedza jakiś region. Trzy nie mieszczą się w żadnym. Bossowie świata to kolosy samej mapy — stworzenia tak ogromne, że gdy któreś się wyłania, dowiaduje się o tym cała kraina, a nadzieję na powalenie go daje jedynie zjednoczona siła całych gildii.
Kraken
Kolosalne stworzenie Wód Wschodnich i najbardziej przerażający z trójki. Żeglarze mówią o nim tak, jak inni mówią o sztormach — nie jak o zwierzęciu, lecz jak o pogodzie, która cię nienawidzi. Jego zagrożenie ocenia się jako katastrofalne.
Boren, Indoktrynator
Kolosalny humanoid nawiedzający głębokie lasy Kharvossu, gnieżdżący się wokół opuszczonego zamku pochłoniętego przez drzewa. Ci, którzy wracają z jego terytorium, rzadko zgadzają się co do tego, co widzieli — zgodni są tylko co do skali.
Dautilus, Wspaniały
Pradawny olbrzym ziemnowodny, samozwańczy strażnik wybrzeża Veskaru. Pół legenda, pół punkt orientacyjny, w całości zabójczy. Rybacy portu wymawiają jego imię z czymś pomiędzy trwogą a dumą.
Jak wyłania się boss
Bossowie świata nie mają stałych posterunków. Każdy z nich wyłania się gdzieś na mapie świata — za każdym razem w innym miejscu — a jego nadejście podąża rytmem, który cała kraina umie czytać:
- Wypatrzenie. Zanim kolos przybędzie, kraina zostaje ostrzeżona: globalne obwieszczenie, że jeden z trójki został wypatrzony i wkrótce się wyłoni.
- Przybycie. Boss pojawia się w swoim miejscu na mapie i staje się podatny na ciosy. Od tej chwili polowanie jest otwarte.
- Zakończenie. Albo kraina go powali — albo okno się zamyka i kolos wymyka się niepokonany, by wrócić innego dnia.
Przegap okno, a nie będzie z czym walczyć. Obwieszczenia istnieją po to, by żadna gildia nie miała tej wymówki.
Jedno zdrowie, wspólne dla całej krainy
Wyłoniony boss ma jedną pulę zdrowia, wspólną dla całego serwera. Każda gildia, która go atakuje, rani to samo stworzenie. Żadne bractwo nie musi robić tego samo — każdy atak spod każdego sztandaru odłupuje kawałek tego samego kolosa, a gdy ten w końcu pada, pada dla wszystkich. Kraina dowiaduje się, kto zadał śmiertelny cios, i to imię zostaje zapamiętane.
Jak poluje gildia
Bossowie świata to przedsięwzięcia gildyjne — tylko bractwo może zorganizować atak, a jego rozpoczęcie to uprawnienie rangi (zob. /wiki/how-to-play/guilds-guide). Polowanie ma własną logistykę:
- Kosztem jest podróż. Boss wyłonił się gdzieś, a twoja gildia musi tam dotrzeć. Każdy atak kosztuje czas podróży z siedziby gildii do pozycji bossa — im dalej kolos, tym dłuższa jazda.
- Dzień gildii jest skończony. Każde bractwo ma własną dzienną rezerwę czasu na takie przedsięwzięcia. Każda próba zużywa jej część, a każda nowa próba znów opłaca podróż. Wydawaj dzień mądrze.
- Konie skracają wszystko. Dobrze finansowana gildyjna stajnia tnie czas jazdy, co oznacza więcej ataków w ciągu dnia. Przeciw kolosowi tempo to siła.
- Sama bitwa. Wojownicy twojej gildii ruszają na bossa razem, uderzając jako oddział, podczas gdy kolos oddaje ciosy. Walczy się tu jak w każdym wielkim polowaniu w Vashrath — inna jest tylko skala. Nikt nie zostaje w tym widowisku naprawdę okaleczony; rana, która się liczy, to ta, którą zostawiasz na nim.
Nagrody: osobiste i zasłużone
Gdy boss pada, łupy są osobiste. Nie ma gildyjnego kotła, o który trzeba się spierać — każdy bohater, który naprawdę zranił kolosa, zostaje nagrodzony we własnym imieniu:
- Złoto i doświadczenie trafiają do każdego uprawnionego uczestnika. Symboliczne draśnięcie to nie uczestnictwo; kraina nagradza tych, którzy naprawdę walczyli.
- Rzadkie skarby z kolosa losowane są indywidualnie dla każdego łowcy. Najciężej bijący mają lepsze szanse — ale nigdy gwarancję. Najpotężniejszy z zadających obrażenia może odejść z samą dumą, a skromny wojownik przynieść do domu nagrodę roku. Każda rana kupuje los; żadna nie kupuje pewności.
- Jeśli boss ucieknie, głównych łupów nie ma. Niepokonany kolos nie jest krainie nic winien.
Jak polować mądrze
- Ruszaj na wieść o wypatrzeniu. Obwieszczenie to twoja przewaga na starcie — zajmij pozycję, zaopatrz się i bądź gotów, gdy nadejdzie przybycie.
- Najpierw finansuj stajnię. Czas podróży to podatek od każdej próby; konie go obniżają (zob. /wiki/how-to-play/guilds-guide).
- Uderzaj wcześnie w oknie. Boss atakowany od pierwszej godziny ginie. Boss, którego wszyscy odkładają na później, ucieka.
- Każdy powinien się zamachnąć. Nagrody są osobiste — członek, który patrzy ze wzgórza, nie zbiera nic. W tym polowaniu hojność i własny interes wskazują tę samą stronę: wszystkie ostrza w ruch.