Kharvoss stoi w centrum Vashrath, w sercu nizinnych lasów. To region ogromny i ludny, zamknięty przez knieje i naznaczony militaryzacją, jakiej nie dorównuje żadne inne znane miasto.
Miasto odziedziczyło nazwę po starożytnym tyranie, który władał nim przez lata. Nawet po jego upadku nazwa pozostała — jakby sama ziemia przyjęła, że władzę, strach i trwanie trudno w Vashrath od siebie oddzielić.
Wokół Kharvoss las jest gęsty, żywy i wrogi. Jego drzewa zasłaniają widok, tłumią dźwięk, kryją ścieżki i sprawiają, że nawet zaprawieni podróżni tracą poczucie odległości. Knieje są bogate w drewno, minerały, zioła i rzadkie stworzenia — i równie bogate w rzeczy, które chcą zabić każdego, kto wejdzie.
Dlatego Kharvoss stał się miastem-twierdzą. Jego mury, koszary, wysunięte posterunki i kuźnie istnieją z konieczności. Tutaj niemal wszystko służy celom wojskowym: ulice, wieże, warsztaty, patrole, nawet targi.
Historia
Pierwsi pionierzy wycierpieli swoje, by przebyć nizinne knieje — zamknięte, wilgotne, pełne drapieżników i bogate w surowce warte ryzyka. Wyrosły małe posterunki do zbierania ich bogactw; potem przyszły zbrojne obozy, potem mury, potem koszary.
W którymś momencie tej historii region zagarnął tyran i związał swoje imię z miastem. Nikt nie wie, czy ród Kova wywodzi się od tej starożytnej władzy, czy ją obalił, czy po prostu wypełnił pustkę, którą po sobie zostawiła. Wiadomo tyle, że Kova umocnili się siłą: ich rywale zostali pokonani, wchłonięci, wypędzeni albo zapomniani, a po dostatecznie wielu latach bez sprzeciwu lud po prostu przyjął, że Kova byli tu zawsze.
Miasto rosło wokół wojny. Krasnoludy przyciągnął popyt na broń, pancerze i dzieła obronne; kowale osiedli, a warsztaty się mnożyły. Las wciąż próbował pochłonąć miasto, a miasto odpowiadało, wytwarzając więcej stali.
Rządy
Kharvoss rządzony jest przez ród Kova, lecz jego praktyczna siła spoczywa w rękach Jovela: orka, dowódcy i absolutnej wojskowej władzy miasta. Prowadzi armię orków, ludzi, elfów i innych ludów — służących nie z sympatii, lecz z przymusu, potrzeby, żołdu, strachu albo dla przetrwania. Orczy król dowodzący żołnierzami tylu pochodzeń wielu wydaje się anomalią. W Vashrath władza rzadko musi się tłumaczyć.
Rząd nie próbuje uchodzić za łagodny: prawo jest wojskowe, produkcja zmilitaryzowana, a porządku pilnuje stała groźba kary. Miasto trwa, bo potrafi zabić wszystko, co się do niego zbliży.
Mówi się, że Jovel nigdy nie szukał Sereny, mimo pogłosek, że wciąż żyje w pobliżu. Jedni wierzą, że nie daje wiary legendzie; inni — że daje jej aż nazbyt. Jeśli jej siła jest tak wielka, jak głoszą opowieści, starcie z nią to ryzyko, którego nie zniesie nawet jego duma.
Kolebka Trzech Sił
Legenda głosi, że ponad tysiąc lat temu Serena, Heidr i Marcus Villas spotkali się w tym regionie, by omówić podział ziem między swoje ludy. Heidr i Marcus Villas byli bliscy porozumienia: podzielić ziemie między północ i południe, przypieczętować rozejm, a Serenę i jej wyznawców zostawić w poddaństwie.
Negocjacje się zaogniły. Słowa stały się groźbami; groźby — pojedynkiem. Opowieść niesie, że Heidr i Marcus Villas zaatakowali Serenę razem, wierząc, że jej śmierć położy kres buntownikom, którzy za nią szli. Lecz Serena pokonała obu — i darowała im życie, wiedząc, że jako męczennicy mogliby rozpalić w Vashrath otwartą wojnę.
Nikt nie wie, czy ta historia jest prawdziwa, ani czy Serena mogłaby żyć tak długo. Jedni mówią, że nie jest człowiekiem; inni — że wymyka się wszelkim zwykłym wyjaśnieniom. Pozostaje jedno: Trzy Siły współistnieją dziś bez otwartej wojny, a spór żyje dalej w polityce, symbolach, sojuszach i terytorium. Wędrowcy trzymają swą główną bazę gdzieś w dziczy wokół Kharvoss — tak przynajmniej głoszą pogłoski — a wielu twierdzi, że Serena wciąż tam mieszka.
Miejsca szczególne
- Nizinne Lasy — gęste knieje wokół Kharvoss, bogate w surowce i zagrożenia.
- Krasnoludzkie Kuźnie — warsztaty, w których powstaje broń, narzędzia i dzieła wojenne.
- Koszary Jovela — pola werbunku i musztry miejskiej armii.
- Środkowe Bagna — zatopione, śmiercionośne grunty; olbrzymi krokodyl Gustav to najbardziej przerażająca z ich opowieści.
- Zamek Pijawek — odosobniony zamek w głębi kniei, wiązany z pijącymi krew.
- Tron Tyrana — domena spleciona ze sporami o zwierzchność i z postacią Baronowej.
- Obozy renegackich orków — ziemie w rękach orków wyrzuconych z szeregów Jovela albo zbiegłych z nich.
- Las Wisielców — knieja naznaczona dawnymi czarami, śmiercią i duszami, które nigdy nie odeszły.
Znaczące postaci
- Ród Kova — panująca rodzina, której władzę umocniła siła.
- Jovel — orczy król i dowódca armii Kharvoss.
- Serena — legendarna przywódczyni Wędrowców, być może wciąż żyjąca w regionie.
- Heidr — legendarny przywódca Wojowników Północy; powiadają, że walczył w starożytnym pojedynku.
- Marcus Villas — legendarny przywódca Ludu Południa; powiadają, że to on zabiegał o podział ziem.
- Hrabina — niektórzy mówią, że jako dziecko przybyła z Kharvoss, choć nic nie zostało potwierdzone; dziś znana jest lepiej w Cripcie.
- Baronowa — wroga władczyni z krwią w oczach, związana z Tronem Tyrana.
- Wiedźma Wisielców — dawna obecność przeklętej kniei; dziś pozostały po niej już tylko dusze, które zostawiła.
Kharvoss jest silny, ale nie jest bezpieczny. Miasto stawia lasowi opór; nie panuje nad nim.