Nie wszystko w Vashrath jest otwartym polem. Portal nie połykał tylko luźnych potworów i wygnańców: połykał całe miejsca. Kompleksy, lasy i ruiny wyrywano z ich światów i ciskano do Zapomnianych Krain wraz z ich strażą, służbą i mieszkańcami — a przez stulecia każde z nich stało się własnym, zamkniętym i wrogim ekosystemem.
Miejsca, które połknął portal
Bezczasowość Vashrath zachowała te dominia, nawet gdy je wypaczała. Czas zniszczył królestwa, którym służyły, rodziny, które je zbudowały, i historie, które nadawały im sens — ale nie obowiązek ich pradawnych mieszkańców. Strażnicy wciąż trzymają posterunki dla królów martwych od stuleci. Słudzy wciąż dbają o sale, po których żaden pan już nie przejdzie. Cokolwiek czeka wewnątrz zapieczętowanego dominium, słucha rozkazów wydanych dawno temu przez władców, których świat już zapomniał.
To właśnie czyni te miejsca niepodobnymi do niczego w otwartych dolinach. Wyprawa przemierza ziemie należące do Vashrath; inkursja przekracza próg miejsca, które nigdy nie przestało należeć gdzie indziej.
Dominia legend
Wśród dominiów, o których mówią przebudzeni, dwa imiona padają częściej niż inne:
- Labirynt Cnossos — zbudowany w swoim pierwotnym świecie po to, by uwięzić jedno jedyne stworzenie, i wygnany wraz z całą strażą. Jego korytarze zdają się przesuwać same z siebie, a ci, którzy wchodzą, szybko pojmują, że labirynt zaprojektowano tak, by nic w jego wnętrzu nigdy nie znalazło wyjścia.
- Czarny Las — knieja, w której pradawna istota panuje nad przeklętymi stworzeniami i w której same drzewa zdają się pamiętać świat, którego już nie ma.
To nie jedyne zapieczętowane dominia Vashrath — doliny kryją ich więcej, a przebudzeni wciąż je odnajdują.
Zapuszczając się do środka
W grze Inkursje to twoje wypady do wnętrza tych zapieczętowanych dominiów — odmienne od Wypraw pod otwartym niebem. Tam gdzie wyprawa jest łowami po otwartej ziemi, inkursja jest zejściem w świat wewnątrz świata: enklawę z własnymi panami, strażnikami i potworami, odciętą od reszty dolin.
Co powinien wiedzieć przybysz:
- Nie idziesz sam. Inkursję podejmuje drużyna — twój bohater u boku kompanów zwerbowanych w krainach. Dominia zbudowano po to, by łamać jednostki; odpowiada się na nie grupą.
- Torujesz sobie drogę w głąb. Każde dominium broni się strażnikami i stworzeniami, z którymi je wygnano. Postęp oznacza przebijanie się przez nie, komnata po komnacie, ku temu, co miejsce miało chronić.
- W sercu czeka pan. Każde zapieczętowane dominium ma swojego władcę — postać, której wola wciąż spaja to miejsce. Dotarcie do niego jest celem całej eskapady, a pokonanie go to czyn tego rodzaju, o jakim mówi się w tawernach pięciu miast.
- Łupy odpowiadają niebezpieczeństwu. Tego, czego dominia strzegą, strzegły przez wieki. Ci, którzy wychodzą, niosą do domu nagrody, jakich otwarte doliny rzadko oferują.
Świat wewnątrz świata
Do zapieczętowanego dominium wchodzi się wyłącznie z własnej woli i o własnej stali. Żadna siła nie zmusza do przekroczenia progu i żadna nie gwarantuje powrotu. I na tym właśnie polega pokusa: w ziemi, gdzie każdy bohater zaczyna od zera, to w dominiach wygrywa się — albo kończy — największe historie.
Związane z dominiami
- Vashrath — świat, który wchłonął całe miejsca wraz ze swoimi wygnańcami.
- Cripta — próg, z którego przebudzeni wyruszają ku tym dominiom.