Her yerde ve hiçbir zamanda bir dünya
Vashrath distopik ve her şeyden önce zamansız bir dünyadır. Hiçbir çağa ait değildir: hiçbir şeyden "önce" ya da "sonra" geçmez. Her anda ve her yerde, aynı anda var olur. Bu yüzden tarihinde neyin ne zaman olduğunu kimse söyleyemez — yalnızca olduğunu, olmakta olduğunu ve olacağını.
Vashrath'ı tüketilemez kılan da bu doğasıdır. Zamansız olduğu için, yuttuğu evren sonsuzdur. Orada aile kurulabilir, toprak işlenebilir, hanedan yükseltilebilir — bizim dünyamızda var olan her şey Vashrath'ta da vardır. Özünde bizim dünyamızın bir aynasıdır: aynısı, ama mühürlenmişi — ve bugün bile kötü olan her şeyin hâlâ gönderildiği yer.
Zamanın aşındıramadığı
Vashrath'ın yalıtılmışlığı, bütün halinde gelen şeylerin tam da oldukları gibi varması — ve öyle kalması — demektir. Yüzyıllar önce sürgün edilen krallıklar hâlâ nöbet yerlerini tutar; muhafızlar çoktan unutulmuş hükümdarların verdiği emirlere itaat eder; yapay varlıklar, artık var olmayan bir çağda kendileri için inşa edildikleri görevleri sürdürür. İçeride zaman, aşındırması gerektiği gibi aşındırmaz.
Derler ki başka dünyalardan koparılıp buraya olduğu gibi fırlatılmış korular vardır; kadim ağaçları ve bekçileriyle. Hizmetkârları, tutsakları ve sırlarıyla birlikte portaldan geçmiş labirentler olduğu söylenir. Vashrath'a giren nadiren çıkar — çıkıp dönen de değişmiş döner.
Limbo'nun sisleri
Bilinen topraklar arasında yolcuların uzak durduğu kesimler uzanır: sisin koyulaştığı, dünyanın sanki tereddüt ettiği geçitler. Bunlara Limbo derler — kendisi zaten bir ara-yer olan bir dünyanın ara-yeri. Olmaması gereken bir sise yutulan kervanların, iz bırakmadan kaybolan koca birliklerin hikâyeleri anlatılır.
Kimileri Limbo'ya girenlerin nadiren aynı döndüğünü öne sürer. Yıllar sonra tek bir gün yaşlanmadan geri gelen, içeride ne gördüğünü söyleyemeyen kurtulanlara dair anlatılar vardır. Limbo bir yer mi, bir yarık mı, yoksa düpedüz Vashrath'ın kendi zamansızlığının taşması mı, kimse kesin olarak bilmez. Onu aşanların pek azında bundan söz edecek cesaret — ya da hafıza — vardır.
Hiç değişmeyen amaç
Özünde Vashrath'ın amacı ilk sürgünden bu yana aynı kaldı: dünyanın bütün kötülüğünü mühür altına almak. Karanlık, uçsuz bucaksız ve unutulmuş haliyle, yukarıdaki diyarların yüzüne bakmayı reddettiği her şeyi almaya devam ediyor. Ve zamansız olduğu için bu yükü sonsuza dek taşıyacak — her anda, her yerde, aynı anda.
Sürgünlerin bu topraklarda yükselttiği şehirler ve bölgeler Sangezer ve Cripta Tahtı ile Bilinen Bölgeler bölümlerinde anlatılır.